Założenie Nowego Miasta i uliczka Nekazanka

W Nowym Mieście Pragi jest taka mała uliczka — Nekazanka. Ma ona długą historię i powstała prawie jednocześnie z Nowym Miastem. Legenda głosi, że pewnego razu do cesarza Karola IV zjechała się cała szlachta. Byli tu wszyscy: i elektorzy, i książęta, i zagraniczni posłowie. Przyjechały znamienite damy oraz znani politycy. Tańczyli bassedance, francuskie branle, a może nawet saltarello, błyszczały diamenty i inne klejnoty, złoto. Wino płynęło strumieniami, mięsa i ryb nie brakowało. I oto, kiedy wszyscy byli zmęczeni tańcami, królowi zrobiło się gorąco. Wyszedł na taras swojego pałacu, spojrzał na Stare Miasto, które błyszczało światłami nad Wełtawą, na przedmieścia, spojrzał na Małą Stranę, która rozpościerała się poniżej pałacu. I zapytał astrologa:

— Powiedz mi, przyjacielu, co czeka moje miasto w przyszłości?

Astrolog spojrzał na gwiazdy, otworzył ogromną księgę i zaczął szukać odpowiedzi:

— Ach, mój panie, ach, nieszczęście! Mała Strana zostanie zniszczona przez pożar! Wiosną nadejdą takie deszcze, że Wełtawa wystąpi z brzegów i zaniesie Stare Miasto aż do morza! A Hradczany zostaną spalone przez pożar!

— Nic z tego się nie stanie! — król machnął ręką w gniewie. — Nawet jeśli takie nieszczęścia czekają nas, nie dopuścimy, aby nasze miasto zniknęło na zawsze! A nawet jeśli tak, to ja zbuduję nowe miasto, które przetrwa po mnie!

Król rozkazał zacząć planować Nowe Miasto, które miało rozciągać się od wież i murów Starego Miasta aż do samego Wyszehradu. Dekret ten podpisał 8 marca 1348 roku, a 26 marca położono pierwszy kamień. Miasto budowano według specjalnych planów, które cesarz osobiście kontrolował.

To były trudne czasy. W 1348 roku południową Europę nawiedziła Czarna Śmierć. Dżuma opanowała już Genuę, Wenecję, Hiszpanię, a w momencie wydania dekretu przez króla, dotarła do Bordeaux. W kilku falach epidemia pochłonie od jednej trzeciej do połowy populacji w różnych regionach. Do Pragi dżuma dotarła około 1350 roku, ale nie wpłynęła na nią znacząco. Dlatego budowa postępowała szybko.

Ulica Nekazanka

Pewnego dnia cesarz musiał wyjechać w swoje sprawy. Podczas jego nieobecności budowniczowie utorowali nową ulicę, prawdopodobnie skracając sobie drogę do ważniejszych budów. Król spojrzał na tę ulicę, potem na budowniczych, którzy trzęśli się, nie śmiąc spojrzeć na swojego władcę. Roześmiał się i powiedział:

— Co, wystraszyliście się? Dobrze, niech będzie! Ale nazwijcie ją „Nekazalka”, bo nie kazałem takiej ulicy budować.

Przestraszeni budowniczowie i planiści natychmiast zaczęli robić tabliczki i przybijać je na budynkach. Z czasem nazwa ulicy zmieniła się na Nekazanka, ponieważ jej mieszkańcy prowadzili dość swobodne, "nekazane", czyli niezdyscyplinowane zakazane życie.

Jak dotrzeć na ulicę Nekazanka?

Do ulicy Nekazanka można dojść ulicą Na Příkopě od stacji metra Náměstí Republiky (linia B) lub Můstek (linie A i B). Albo z drugiej strony — od ulicy Jindřišská.

Mapa - © OpenStreetMap