Rotunda św. Longina

Rotunda św. Longina. Została zbudowana w 1179 roku dzięki funduszom księżnej Elżbiety, żony księcia Bedřicha, oraz mieszkańców wioski. Wówczas nosiła nazwę kościoła św. Jana na Polu Bitwy. Później królowa Konstancja przekazała całą wioskę szpitalowi św. Franciszka, a rotunda zmieniła nazwę na św. Stefana. Kiedy w pobliżu powstał duży kościół, rotundzie nadano imię św. Longina. Z czasem jej wygląd zmieniał się z romańskiego na barokowy, a następnie, w latach 30. XX wieku, została odrestaurowana.

Legenda o relikwiarzu w rotundzie św. Longina

Rotunda św. Longina ma swoją ciekawą legendę. Mówi się, że kiedyś w katedrze św. Wita przechowywano kamienny relikwiarz św. Longina. Po wydarzeniach z lat 20. XV wieku, kiedy husyci niszczyli wiele katolickich świętości, relikwiarz został wrzucony do Wełtawy. Jednak, mimo swojej wagi, nie zatonął. Wydobył go wojewoda wszystkich praskich wodników, pan Piwoda, który mieszkał pod Wyszehradem, i postawił na brzegu. Mówi się, że relikwiarz lśnił swoim złoceniem, co szybko przyciągnęło ludzi. Rada miejska postanowiła umieścić relikwiarz w Nowomiejskim Ratuszu. Jednak nie stał tam długo – ze względu na swój blask radni zdecydowali się go wystawić na zewnątrz. Na ulicy jednak również nie postał długo, ponieważ przygarnęli go rybacy z osady Rybníček, która wówczas była już częścią Nowego Miasta, ale zachowała swoje rybackie funkcje. Rybacy używali relikwiarza jako akwarium na żywe ryby, tym bardziej że relikwiarz był pusty, a relikwie świętego dawno rozeszły się po różnych relikwiarzach. Co się z nim stało dalej — na ten temat krążą różne opowieści. Jedni mówią, że w końcu zatonął, inni — że znajduje się w jednym z kościołów na Rybníčku, a jeszcze inni — że gdzieś zaginął na Wyszehradzie.

Jak dotrzeć do rotundy św. Longina

Do rotundy św. Longina można dotrzeć z placu Karola ulicą Žitná albo ze stacji metra I. P. Pavlova.

Mapa - © OpenStreetMap