Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Na samym końcu ulicy Ke Karlovu znajduje się kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Karola Wielkiego. To część wielkiego planu cesarza Karola IV, jednak jego wygląd zewnętrzny znacznie różni się od typowej architektury tamtych czasów. Kamień węgielny pod budowę kościoła został położony i poświęcony przez pierwszego arcybiskupa Pragi, Arnoszta z Pardubic, w 1351 roku. Budowę rozpoczął sam Mateusz z Arras, ale zmarł po dwóch latach, więc prace powierzono młodemu architektowi, być może jednemu z asystentów Piotra Parlera. Legenda o budowniczym kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny nadała mu imię Bogusława z Chewabny.

Jak młody budowniczy rozpoczął budowę kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Młody architekt w tamtym czasie nie był ani znanym, ani bogatym człowiekiem i nie należał do wyższej elity Czech. Nie mógł ożenić się z ukochaną Anežką, ponieważ jej ojciec, praski mecenas Václav z Rokycan, pragnął dla niej bardziej znamienitego zięcia niż jakiś architekt. Dlatego, gdy zaproponowano mu budowę kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, od razu się zgodził. Natychmiast przystąpił do tworzenia szkiców i projektów, odrzucając istniejące standardy i szablony, chcąc stworzyć coś niezwykłego, nowego, co zachwyci wszystkich. Być może wtedy pojawił się pomysł wzniesienia ogromnej kopuły nad kościołem. W tamtych czasach takie rozwiązanie było rzadkością – charakterystyczne bardziej dla Włoch niż dla kraju o gotyckiej tradycji. Jednak król zobaczył projekt i od razu go zatwierdził.

Nie wszystkim na dworze spodobała się ta decyzja. Niektórzy mieli własnych kandydatów na stanowisko architekta, inni po prostu zazdrościli, że to właśnie ten projekt przypadł królowi do gustu. Radzili Karolowi, by zrezygnował z pomysłu, ponieważ kopuła wydawała im się nietrwała i szybko miała się zawalić. Mimo że król podtrzymał swoją decyzję, młody architekt zaczął wątpić. A co, jeśli kopuła naprawdę nie wytrzyma? Im wyższe były ściany, tym bardziej rósł jego niepokój. Gdy rozpoczęto budowę konstrukcji przyszłej kopuły, pan Bogusław całkowicie stracił spokój.

Pewnego wieczoru został na placu budowy po pracy. Prace dobiegały końca, a otwarcie kościoła zbliżało się, napawając jego serce trwogą. Nagle zauważył jakiegoś mężczyznę, który błyszcząc oczami, patrzył na architekta.

— Wiem, co cię dręczy — powiedział nieznajomy. — Ktoś, czyj uśmiech nie daje ci spokoju, i myśli, które trapią twoje serce. Ale nie bój się. Twoje dzieło przetrwa wieki. Wystarczy jeden podpis, a wszystkie twoje marzenia się spełnią.

Bogusław, jakby otumaniony, podpisał podsunięty mu dokument. I po raz pierwszy od wielu dni spał spokojnie.

Dni mijały, katedra była gotowa, a rusztowanie trzeba było rozebrać. Robotnicy odmówili, obawiając się, że kopuła spadnie im na głowy. Wtedy coś szepnęło architektowi do ucha: „Podpal!” I odważył się. Kazał przynieść chrustu, wyprowadził wszystkich robotników i podpalił. Z okien buchał dym, języki ognia strzelały wysoko, a ludzie wpadli w panikę. Przestraszył się także sam architekt – wydawało się, że kopuła zaraz runie!

Wtedy młodzieniec po prostu uciekł. Biegł, dokąd oczy poniosły, aż w końcu wpadł do wody. Tymczasem do kościoła przybył król. Dym powoli opadał, resztki rusztowania ugaszono wodą, a Karol wszedł do środka. Kopuła stała na swoim miejscu. Król kazał odnaleźć architekta. Szukano go długo – dopiero po kilku dniach znaleziono sine ciało nad brzegiem rzeki. Inni ludzie mówią, że Bogusław długo chorował gdzieś na prowincji, a kiedy wrócił do Pragi, znalazł tylko grób swojej Anežki w odległym klasztorze.

Święte Schody w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

W 1708 roku proboszcz Luňák uzyskał błogosławieństwo i pozwolenie na realizację projektu Świętych Schodów po południowej stronie świątyni. Święte Schody to kopia schodów, po których Jezus Chrystus wchodził do pałacu Poncjusza Piłata. W 326 roku odkryła je w Jerozolimie i przywiozła do Rzymu św. Helena. Za pontyfikatu papieża Sykstusa V umieszczono je w kaplicy San Lorenzo patriarchalnej bazyliki Najświętszego Zbawiciela, św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty na Lateranie. Schody w Pradze ukończono w 1711 roku.

Gdzie znajduje się kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny znajduje się na południowym krańcu Nowego Miasta w Pradze, na końcu ulicy Ke Karlovu. Kościół jest dość oddalony od przystanków komunikacji miejskiej. Najbliższa stacja metra to I. P. Pavlova.

Mapa – © OpenStreetMap