Jak wodniki ratowały Teatr Narodowy w Pradze

W trakcie spaceru nabrzeżem Wełtawy prędzej czy później można dotrzeć do majestatycznego budynku. Jest to Teatr Narodowy w Pradze, czyli Národní divadlo. Oficjalne otwarcie odbyło się 11 czerwca 1881 roku, gdy do Pragi przybył następca tronu Rudolf. Tego dnia miała miejsce premiera opery „Libusza” Bedřicha Smetany. Budowa teatru była wspierana przez licznych mecenasów i sponsorów, a cała społeczność czeskojęzyczna przyczyniła się do jego powstania i dekoracji.

Wodniacy i Teatr Narodowy w Pradze

Jednak nie tylko czescy patrioci byli zainteresowani budową Narodowego Teatru. Wodniacy Wełtawy, miłośnicy wszelkich widowisk, również postanowili wesprzeć projekt. W średniowieczu, gdy do Pragi przybywali aktorzy, wodniacy zawsze pojawiali się na przedstawieniach. Ale, jak wiadomo, wodnik nie może długo przebywać poza wodą, chyba że poły jego fraka są wilgotne. Dlatego ubolewali, że wszystkie praskie teatry były położone daleko od rzeki. Gdy tylko dowiedzieli się od wodnika Jindřicha o pomyśle budowy Teatru Narodowego w Pradze, zaczęli mieć nadzieję, że teatr powstanie nad wodą.

Głównym ryzykiem dla teatrów były powodzie, ale z drugiej strony w tamtych czasach nie używano elektryczności – sceny oświetlano świecami, co zwiększało ryzyko pożaru.

Jindřich, który miał lepsze kontakty z ludźmi niż inni wodniacy, zaczął namawiać ich, by wybrali miejsce blisko Wełtawy. I udało mu się! Być może to on podpowiedział, by do produkcji cegieł użyć wody ze studni w Podivinie, z której święty Cyryl chrzcił ludzi. Sami wodniacy liczyli na możliwość chodzenia na przedstawienia przez sekretny kanał, nad którego wejściem miały być wyryte słowa „Naród wodniaków”.

Kiedy jednak wybuchł pożar, wodniacy z całych sił pomagali ludziom. Odganiali ryby od pomp strażackich, by te nie przeszkadzały w podawaniu wody, a także dostarczali zimną wodę. Uratowali wszystko, co dało się uratować. Od tego czasu wodniacy pilniej strzegą Narodowego Teatru!

Pod teatrem rzeczywiście istnieje podziemny kanał, choć wcale nie sekretny, starszy od samego teatru. Kanał ten prowadzi aż na plac Václava Havla, między Starą a Nową sceną teatru. Kiedyś służył do transportu zboża między Starym a Nowym Miastem, a później zaczęto go wykorzystywać do przewozu kulis i dekoracji z pracowni do teatru.

Teatr nadal cieszy zarówno ludzi, jak i wodniaków. Jeśli macie wolny wieczór w szczycie sezonu teatralnego, warto wybrać się na przedstawienie operowe.

Jak dojechać do Narodowego Teatru?

Narodowy Teatr znajduje się na skrzyżowaniu kilku tras tramwajowych, więc dojazd do niego jest bardzo prosty. Przystanek tramwajowy: Národní divadlo.

Mapa – © OpenStreetMap