Nowe Miasto Pragi nie jest tak dobrze znane jak Stare Miasto, Josefov, Hradczyany czy Mała Strona. Nie ma tam tak wielu kultowych miejsc turystycznych. Najbardziej znanym z nich jest Plac Wacława. Jednak dociekliwy turysta znajdzie w Nowym Mieście wiele ciekawych miejsc, począwszy od zabytków i muzeów po kultowe kawiarnie, a nawet relikty dawnych wiosek.
Historia Nowego Miasta
Nowe Miasto powstało w 1348 roku, kiedy cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego postanowił ustalić stałą stolicę w jednym mieście, mianowicie w Pradze. Aby wzmocnić ten status, założył w Pradze Uniwersytet, podniósł status diecezji praskiej do arcybiskupstwa, a także postanowił rozszerzyć Stare Miasto. Pod jego kierownictwem, być może flamandzki architekt Mateusz z Arras opracował plan budowy nowego osiedla. Rozważano kilka możliwych lokalizacji, w tym obecne Letná i Holešovice. Jednak król zdecydował się na tereny wokół Starego Miasta. Nowe Miasto miało pochłonąć kilka małych osad, w tym niemiecką na wschód od Starego Miasta.
Powierzchnia projektowanej zabudowy wynosiła 250 hektarów, co przewyższało powierzchnię jakiegokolwiek europejskiego miasta XIV wieku. Cała ta przestrzeń była podzielona na trzy sektory, z których każdy miał centralny plac: Rynek Bydlęcy (obecnie Karlovo náměstí), Rynek Koński (obecnie Václavské náměstí) i Rynek Sienny (obecnie Senovážné náměstí). Dla pierwszego z nich przewidziano rolę Forum Magnum, gdzie wzniesiono ratusz Nowego Miasta. Zaplanowano także szerokie arterie Žitná i Ječná, z szerokością 27 metrów. Inne ulice, takie jak Jindřišská i Štěpánská, miały po 23 metry. Ulice Vodičkova i Jindřišská łączyły wszystkie trzy sektory.
Przewidziano także kilka duchowych centrów katolickich. Przede wszystkim klasztor karmelitów z kościołem Marii Śnieżnej (1347 rok), potem klasztor benedyktynów na Słowianach (znany jako Emauzy) (1347 rok), klasztor augustianów na Karlovych Horach (1350 rok), klasztor augustianek, klasztor benedyktynów z Mediolanu, kościoły św. Henryka i Szczepana. Mądry cesarz umieścił kluczowe obiekty religijne w formie krzyża. Jedna belka to klasztor Emauzy na zachodzie i kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Karola Wielkiego. Druga belka to kościół św. Katarzyny i kościół Zwiastowania Najświętszej Marii Panny. A na skrzyżowaniu postawiono kościół św. Apolinarego.
Potężnych przekształceń wymagały także fortyfikacje miejskie. Po pierwsze, wokół Nowego Miasta wzniesiono nowe mury, których pozostałości można do dziś zobaczyć z Wyszehradu. Po drugie, przebudowano fortyfikacje między Nowym a Starym Miastem. Wzniesiono cztery nowe wieże: Poříčská, Horská, Koňská i Svinská.
Rozwój Nowego Miasta
Nowe Miasto nigdy jednak nie połączyło się ze Starym Miastem, nadal oddzielały je mury i fosy. Za czasów Karola IV i jego syna Wacława IV nie udało się zakończyć zabudowy całego obszaru. W czasie wojen husyckich, które rozpoczęły się defenestracją w Ratuszu Nowego Miasta, między obydwoma miastami dochodziło do konfliktów. Nowe Miasto zamieszkiwali głównie Czesi i niższe warstwy społeczne, podczas gdy w Starym Mieście mieszkali głównie Niemcy. Przywódcą praskich radykałów był Jan Želivský.
Podczas wojny trzydziestoletniej Nowe Miasto otrzymało nowe barokowe fortyfikacje i bastiony. Po zjednoczeniu miast 12 lutego 1784 roku fosy oddzielające Stare i Nowe Miasto zostały zasypane, a na ich miejscu wytyczono dwie ulice Na Příkopě i Ferdinandova (obecnie Národní i 28. Října). W okolicach pierwszej powstało centrum kultury niemieckiej, natomiast w okolicach drugiej skupiali się Czesi. W XIX i XX wieku Nowe Miasto przeszło znaczące zmiany budowlane, powstały tu dworce kolejowe, Muzeum Narodowe, Teatr Narodowy. Stare ulice zostały zabudowane secesyjnymi kamienicami, a wiele starych budowli, które stały tam jeszcze od czasów Rudolfa II lub nawet Karola IV, zniknęło.
Nowe Miasto będzie również interesujące dla prawosławnych pielgrzymów oraz osób, które chciałyby lepiej poznać życie ortodoksyjnej Pragi. Właśnie w tej części miasta znajdują się aż trzy cerkwie: św. Cyryla i Metodego, św. Katarzyny Aleksandryjskiej i Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy.
Jak dotrzeć do Nowego Miasta
Najlepiej dotrzeć do Nowego Miasta metrem. Stacja Můstek (linie A i B) pozwala na szybki dostęp do ulic Na Příkopě i 28. Října oraz Placu Wacława. Linia B obejmuje również Karlovo náměstí i Národní třída. Natomiast linia A (jak i C) prowadzi do Muzeum Narodowego (stacja Muzeum). Jeśli zdecydujesz się zacząć zwiedzanie od Na Poříčí, podjedź do stacji Florenc (B, C) lub Náměstí Republiky (B). Jeśli natomiast chcesz zacząć zwiedzanie Nowego Miasta od ulicy Ječná, warto skorzystać z linii C, stacja I. P. Pavlova. Ja jednak polecałbym zacząć od Náměstí Republiky.
