Wyszehrad – historyczna dzielnica Pragi, znajduje się w południowej części miasta na prawym brzegu Wełtawy. Wyszehrad zajmuje właściwie jedno wzgórze, które jest dobrze widoczne z wielu zakątków Pragi, szczególnie z punktów widokowych. Początki historyczne sięgają X wieku, chociaż legendy, o których będzie szczegółowo opowiedziane w tym rozdziale, sięgają nieco wcześniejszych czasów.
Początki Wyszehradu
Pierwsze osiedle datuje się na lata 3200-3000 p.n.e. W XI wieku Wyszehrad wybrał sobie jako rezydencję pierwszy król Czech Wratysław I. Z jego czasów do dziś przetrwały kościół Świętych Piotra i Pawła oraz rotunda św. Marcina. Istniał również inny kościół – św. Wawrzyńca. Jego fundamenty znajdują się obok budynku dekanału wyszehradzkiego. W 1070 roku założono również mennicę. W 1135 roku król Władysław II zdecydował się powrócić na Zamek Praski, a zabudowania stopniowo zamieniały się w ruiny. Król Karol IV cenił sobie tradycje przodków i zainwestował duże środki w odrodzenie tego miejsca. W rzeczywistości za jego czasów Wyszehrad zamienił się w dużą twierdzę, którą później wielokrotnie przebudowywano i modernizowano zgodnie z potrzebami wojskowymi.
W latach 70. XIX wieku na Wyszehradzie zaczęto chować wiele znanych osobistości, dzięki czemu cmentarz przy kościele, znany jeszcze od XVIII wieku, przekształcił się w Czeski Panteon Narodowy. Tutaj pochowani są pisarz Karel Čapek, poeta Jan Neruda, kompozytorzy Bedřich Smetana i Antonín Dvořák. Dla najbardziej znanych osób zbudowano specjalne mauzoleum – Slavin. Pierwszy pochówek w tym mauzoleum miał miejsce w 1901 roku (poeta, tłumacz i prozaik Julius Zeyer), ostatni – w 1996 roku dyrygent i kompozytor Rafael Kubelík.
Po II wojnie światowej na Wyszehrad przeniesiono cztery rzeźby, które w latach 1889-1897 wykonał rzeźbiarz Josef Václav Myslbek dla mostu Palackiego. Most został uszkodzony przez omyłkowy nalot lotniczy aliantów. Rzeźby umieszczono na trawniku po południowej stronie bazyliki Świętych Piotra i Pawła, i wydaje się, że to najlepsze i najbardziej symboliczne miejsce dla nich. Przedstawiają one legendarne postacie: Ctirada i Šárkę, Libušę i Přemysła, pieśniarza Lumira oraz rycerzy Zaboja i Slavoję.
Wyszehrad: jak dojechać?
Do Wyszehradu można dotrzeć na kilka sposobów. Pierwszy – metrem do stacji o tej samej nazwie „Vyšehrad”, a następnie ominąć Kongresowe Centrum (Kongresové centrum) od północy i zachodu, wychodząc ulicą Na Bučance do Bramy Taborskiej. Warto rozpocząć zwiedzanie Wyszehradu właśnie stąd.
Jeśli idziesz od strony Nowego Miasta lub nabrzeża Wełtawy, powinieneś znaleźć ulicę Vratislavova, która zaprowadzi cię do Bramy Ceglanej (Cihelná brána). Jesienią, w słoneczny dzień, romantycznym spacerem może się okazać przechadzka od strony Podoli ulicą Pod Vyšehradem, która również doprowadzi cię do Bramy Taborskiej.
