Ikoku Nikki

Czasami bardzo ciekawie obserwuje się dorosłe życie i dorosłe problemy. Zwłaszcza gdy to życie toczy się gdzieś w głębi japońskiej metropolii. Tym bardziej, gdy mamy do czynienia z anime, które dobrze ukazuje tę tematykę, a jednocześnie pozbawione jest magii, podróży do innych światów, fantastycznych stworzeń czy innych niezwykłych elementów. Dziś porozmawiamy o anime „Dziennik z obcego kraju” (Ikoku Nikki).

Pisarka Makio Kōdai mieszka samotnie w niewielkim mieszkaniu, gdzie pracuje nad swoimi książkami. Od lat żyje z dala od rodziny, od której zdążyła się odseparować. Gdzieś tam są jej matka, siostra wraz z mężem i córką, jednak dawne konflikty sprawiły, że kontakty rodzinne praktycznie zanikły. Pewnego dnia, jadąc metrem, słyszy wiadomość o tym, że jej siostra i szwagier zginęli w wypadku samochodowym.

Szybko okazuje się, że dla większości krewnych piętnastoletnia córka zmarłych, Asa Takumi, jest przede wszystkim problemem. Jak zwykle nikt nie chce wziąć za nią odpowiedzialności. Wtedy Makio zaprasza dziewczynę do swojego mieszkania. Tak rozpoczyna się trudna droga wspólnego życia kobiety przyzwyczajonej do samotności i nastolatki, której codzienność naznaczona jest nie tylko dorastaniem, ale również tragedią utraty rodziców.

Z czasem obie bohaterki zaczynają układać sobie wspólne życie. Asa stopniowo poznaje przyjaciół i znajomych swojej ciotki-pisarki. Powoli się socjalizuje, zdobywa nowe doświadczenia i dojrzewa. Za radą Makio zaczyna prowadzić dziennik, w którym zapisuje swoje myśli i przeżycia. Już od pierwszego odcinka widzimy ich wizualizacje w postaci symbolicznych wstawek – na przykład w indyjskim mieście czy na pustyni.

Jednak dziewczynę nieustannie prześladują wspomnienia rodziców i pytania o to, jak oceniliby jej obecne decyzje oraz zainteresowania. Trwa to aż do chwili, gdy odnaleziony zostaje pamiętnik matki, adresowany właśnie do Asy.

Jednocześnie dziewczyna zaczyna szukać własnej drogi, rozwijać swoje hobby i zainteresowania. Wydaje się, że uwalnia się spod presji i nadopiekuńczości matki. Wkrótce sama zaczyna wspierać koleżankę z klasy, która walczy z nierównym traktowaniem podczas rekrutacji na studia i zmaga się z własnymi problemami. Uczy się także doceniać przyjaźń. A wszystko to w dużej mierze dzięki Makio.

Wraz z Asą do życia Makio wracają wspomnienia młodości – niczym nierozwiązany problem, który nie daje o sobie zapomnieć. Przede wszystkim wracają słowa siostry, które przez lata stopniowo podważały jej poczucie własnej wartości. Z czasem zaczynamy rozumieć, dlaczego Makio tak bardzo nie znosiła matki Asy i dlaczego trzymała się z dala od rodziny.

Jednocześnie widzimy, że piętnastoletnia Asa bywa zadziwiająco podobna do Makio w tym samym wieku. Zdarza się również, że Asa dostrzega w ciotce cechy swojej matki, choć są to raczej przebłyski wspomnień niż rzeczywiste podobieństwa.

Dorastanie i odpowiedzialność

Co ciekawe, Makio nie jest nachalna. Nie traktuje swojej siostrzenicy jak dziecka, lecz raczej jak młodszą przyjaciółkę, nad którą sprawuje opiekę. Jej rady okazują się dla dziewczyny niezwykle cenne i pomagają kształtować dojrzałą osobowość.

Przykładowo tłumaczy Asie, jak wielką wartość mają przyjaźnie zawarte w czasach szkolnych. Ale czego sama uczy się Makio? Opieki nad drugim człowiekiem? Odpowiedzialności? A może otwarcia się na innych? Czy zmieni się pod wpływem wspólnego życia z Asą? Czy odnajdzie szczęście w życiu osobistym, którego cień gdzieś tam majaczy na horyzoncie? I czy zdoła uporać się z własnymi problemami?

Pojawia się również pytanie: czy bohaterki „Dziennika z obcego kraju” są samotne i czy są szczęśliwe?

W przypadku Makio mam wrażenie, że nie potrzebuje nikogo obok siebie w takim stopniu jak inni ludzie. Jest już osobą dojrzałą i samowystarczalną. Asa natomiast sprawia czasami wrażenie emocjonalnie zdystansowanej, a nawet nieco obojętnej. Przynajmniej na pierwszy rzut oka nie widzimy u niej wielkiej rozpaczy po śmierci rodziców, choć wielokrotnie wraca do wspomnień o nich i prowadzi z nimi wewnętrzne rozmowy.

Podsumowanie

Warto obejrzeć anime „Dziennik z obcego kraju” do samego końca. To bardzo ciepła, spokojna i kameralna historia. Nie wywołuje jednak tak silnego poczucia samotności i izolacji jak „Usagi Drop” („Porzucony królik”) czy inne podobne serie.

Znajdziemy tu wiele kwestii praktycznych, społecznych, a nawet prawnych, a nie tylko emocjonalnych. Dzięki temu anime może szczególnie zainteresować osoby, które chcą lepiej poznać codzienne życie i realia funkcjonowania współczesnego społeczeństwa japońskiego.

„Dziennik z obcego kraju” nie jest opowieścią o wielkich przygodach ani niezwykłych wydarzeniach. To historia o relacjach międzyludzkich, dojrzewaniu, odpowiedzialności i o tym, jak obecność drugiego człowieka może stopniowo zmieniać nasze życie.